675 ، 698 و مولف كامل بهايى منسوب كرده است . دانش پژوه اين كتاب را جز الفصيح يا المنهج مىداند كه صاحب رياض نسخه اى از آن را در اصفهان ديده است زيرا در « معتقد » اصول و فروع هر دو آمده است . در نهايت دانش پژوه مى گويد با اين كه مطمئن است اين كتاب از طبرسى نيست ، اما نتوانسته است در نسبت آن به عمادالدين طبرى به يقين برسد ( مقدمه معتقد الاماميه ، ص شانزده ) . شايد به دست آمدن نسخه ديگرى از معتقد الاماميه كه در كتابخانه مجلس ( ج 7 / 433 430 تحت عنوان فقه ) است بتواند مسأله را بهتر روشن كند . عجالتا براى مؤلف اين سطور ترديدى نيست كه معتقد الاماميه كار عماد طبرى است و اين از مقايسه بسيارى از استدلالها و حتى برخى از نثرها كاملا مشهود است . فقط يك نمونه در اينجا ذكر مىشود . وى در معتقد الاماميه : 139 در تعليل چگونگى رواج مذهب سنت و عدم رواج مذهب شيعه ، از جمله پس از اشاره به ظلم امويان در حق على و آل او مى نويسد : چون ملك بنى اميه بسر آمد سنه اثنين و ثلاثين و مائة و ملك با بنى عباس افتاد ، ايشان نيز عداوت آل رسول برگرفتند سبب مملكت را و بگوناگون كشتن چنان كه در مقاتل الطالبيين معروف است . عماد در اخبار و حكايات : 17 مينويسد : و بعد از او بنى اميّه هشتاد سال در شرق و غرب ، شيعه را مى كشتند و لعنت خاندان رسول مى كردند . و بعد از ايشان بنى العبّاس مسلّط شدند ، و هشت امام را به زهر بكشتند ، و سادات‌اهل بيت را زنده در ديوار مى گرفتند ، و هر خليفه‌اى پنج هزار و شش هزار تا به دوازده هزار مى كشتند ، چنان كه در كتاب مقاتل الطالبيه مكتوب آمد . شبيه همين عبارات به عربى در اسرار الامامه هم در تعليل همان مسأله آمده است . 3 . رساله الاربعين كه به همت دانشمند گرامى استاد نجيب مايل هروى در مجله مشكوة شماره 12 - 13 چاپ شده است . استاد مايل تلاش كرده است تا شرح حال جامعى براى عماد بنگارد . طبرى كه اين اثر را در اصفهان نگاشته